zondag 21 augustus 2011

Nieuwe 'oude' leren tas van hergebruikt leer

Het heeft even geduurd. Een verhuizing van je atelier is niet niks..... maar nu dan weer een nieuwe tas op de site kunnen zetten.

Handgemaakte leren tas van hergebruikt leer


De Metro 47, gemaakt van een mooie cognac kleurige jas. Het was maar een kort jasje, dus het was passen en meten. Maar uiteindelijk is het zelfs nog gelukt om er een lange schouderband van de maken.

Binnenvoering van batikstof


Voor de binnenkant heb ik een stuk batik stof gebruikt. Dit was een mooie lap die ik een keer in Bangkok heb gekocht bij een authentiek aandoend winkeltje. wat een prachtige kleuren. Je wilt deze tas waarschijnlijk altijd open laten staan om te kunnen genieten van de binnenkant.

Achterkant van de leren tas

Aan de achterkant heb ik een van de epauletten van de jas gemaakt. Moest het woord even opzoeken, dacht dacht het een lapel heette, maar dat is weer een ander onderdeel van een jas.

Als je wilt kun je hem nu gebruiken om er een sjaal door te halen. Maar je kunt hem er ook afhalen, dan blijft alleen de knoop zitten.

Bekijk alle foto's op mijn site: www.upcycled.nl



zaterdag 13 augustus 2011

Aan alles komt een eind....

Helaas, het was te verwachten. Ik wist dat het kon gebeuren. Maar hoopte dat het nog jaaaren zou duren voor het zover was.

Ik had sinds mei van dit jaar een geweldig pand in Vianen om in te werken. Via leegstands beheer. Een giga grote ruimte die ik zelfs maar deels kon vullen met mijn materialen en machines.

Ik kon alles lekker breed uitstallen, wat heerlijk is, want wat je ziet kun je gebruiken. Wat je niet ziet aan stofjes en ander materiaal vergeet je snel.

Wat een heerlijke ruimte, dit was een van de  kamers
Maar veertien dagen geleden kreeg ik het gevreesde bericht: "Het pand is verhuurd en je moet er op 16 augustus uit zijn.". 

Ik wist dat het er mogelijk aan zat te komen, want de buurman in Vianen had al gezegd dat hij in onderhandeling was met de eigenaar van het pand om mijn deel er ook bij te huren. Ik hoopte natuurlijk dat het over zou waaien, dat ze er samen niet uit zouden komen, maar jammer genoeg kreeg de buurman een mooi aanbod van de eigenaar van het pand.

De werkkamer in opbouw.
En nu is dus het grote leeghalen, in de auto proppen en weer ergens in huis opbergen begonnen. 

Wat een enorme hoeveelheid spullen heb ik toch verzameld. Had ik eigenlijk al voor de verhuizing naar Vianen toe, er is niet zo heel veel bij gekomen gelukkig. Hoe gaat dat allemaal weer passen....

De leegstandsbeheerder had wel een ander pand voor mij, maar dat was 45 minuten rijden vanaf Houten en dat vind ik toch wat erg ver weg. Dan wordt het vrijwel onmogelijk en onzinnig om er voor een uurtje even naar toe te gaan. 

Ik heb het grote geluk dat op dit moment mijn jongste zoon en zijn vrouw bij mij logeren, dus hoef ik niet alles in mijn eentje te versjouwen.

Ik hoop snel alles verhuisd te hebben en weer aan de slag te kunnen. Er zitten weer allerlei tassen in mijn hoofd en die moeten er toch echt binnenkort uit!




vrijdag 12 augustus 2011

De afgelopen 12 dagen


Een record! Ik ben 12 dagen achter elkaar met de trein geweest. Van 1 t/m 12 augustus. Van station Houten-Castellum naar Utrecht centraal.

Een ritje van 12 minuten, instappen om 8:50, uitstappen om 9:02. Nou ja meestal dan, soms moesten we vlak voor Utrecht blijven staan wachten op een andere trein en dan werd het iets later.

Voor mij geen probleem, want ik heb de gewoonte om ruim de tijd te nemen voor mijn reizen. Of ik nu met de auto of de trein ga, ik ben over het algemeen eerder te vroeg dan te laat op de plaats van bestemming.
En aan het einde van de dag weer terug naar Houten-Castellum. Meestal rond een uur of half zes. Dan in een wat vollere trein, dus regelmatig een staanplaats.

Wat hebben die 12 dagen, ja inclusief de weekenden mij opgeleverd? Waar ging de reis dan naar toe?......

Naar het NH hotel, waar ik een 12-daagse NLP opleiding heb gevolgd. En met goed gevolg gevolgd zoals dat heet zodat ik nu binnenkort het certificaat van NLP practitioner in de bus mag verwachten.
Het waren 12 mooie, leerzame en ook vermoeiende dagen, doorgebracht in een prima gezelschap van nog 25 andere cursisten.

En nu? Oefenen, oefenen en oefenen….. want practice makes perfect. Oefenen met mijn nieuwe communicatie skills als kalibreren en rapport maken. Misschien ook oefenen met ankeren en de Circle of Excellence, like to dislike, visual squash en wat ik verder allemaal nog meer geleerd heb aan NLP technieken.  En niet te vergeten de grondbeginselen van trance en hypnose. 




maandag 8 augustus 2011

Het verhaal van alle kleine beetjes helpen


Er was eens een prachtige vrouw. Je kent ze wel, met die speciale soort schoonheid die je bijblijft. Een vrouw die het mooie in de mensen en de wereld zag. Die ook speciaal op zoek ging naar mooie, bijzondere spullen.

Spulletjes voor haar huis, wat ze op een mooie, warme en artistieke manier had ingericht. Veel van wat je in haar huis kon zien was uniek, geen dertien in een dozijn. Ze hield niet zo van massaproducten.

Ook voor haar kleding was ze altijd op zoek naar mooie en duurzame producten. Van spijkerbroek tot mantelpak en van handtas tot weekendtas.

Ook was ze sterk doordrongen van het idee dat deze mooie aarde iets was waar je zuinig op moet zijn. Dat je zorgvuldig om moet gaan met alles wat de aarde je brengt.

Wegwerp producten zag je haar dan ook vrijwel nooit kopen. Het liefst kocht ze iets wat gemaakt was van materiaal wat hergebruikt kon worden of wat hergebruikt werd.

Ze was blij met de steeds groeiende keuze die de winkels en webwinkels haar boden. Dat gaat de goede kant op vond ze.

Ze vond het ook haar persoonlijke missie om anderen hier van te overtuigen.

Gelukkig deed ze dat niet op die vervelende en drammerige manier die je soms wel eens merkt bij mensen. Nee, zij had een heel plezierige manier om dat te doen. Bijvoorbeeld door iemand iets cadeau te doen wat uniek was en gemaakt van hergebruikt materiaal.

Ze vertelde er dan altijd bij waar het vandaan kwam en waar het van gemaakt was. Dat gaf iets extra's aan het cadeau, wat door de ontvanger over het algemeen gewaardeerd werd.

De vrouw hoopte dat de ontvanger van het cadeau, net zo als zij ervan overtuigd werd dat iedereen kon bijdragen aan een betere wereld.